piątek, 18 grudnia 2015

Rozdział 128.



Rankiem podnoszę tułów i siadam próbując się dobudzić. Przecieram oczy i zaczesuję włosy za ucho. Harry mruczy cicho i otwiera jedno oko.
-O nie…- mówi i łapie mnie za biodra, przyciąga do siebie i kładzie mi głowę na udach. Uśmiecham się lekko i wplatam palce w jego delikatne włosy.
-Nigdzie nie idziesz...- mówi zachrypniętym głosem.
Chichoczę.
-Dziś nie będę długo... Mam kilka rzeczy do zrobienia i wrócę najszybciej jak mogę...- mówię owijając sobie jego loczki wokół palców.
-Zawsze tak mówisz...- mruczy.
-Naprawdę...- mówię.
Harry leży i mocno trzyma mnie w uścisku, ale po chwili uścisk się zmniejsza, a ja się uśmiecham.
-No dobra...- mówi i rzuca głowę na poduszkę.
Nachylam się nad nim i całuję go lekko w nos, na co lekko się uśmiecha.
Wstaję z łóżka i podążam ku garderobie, by wyciągnąć ubrania. Uśmiecham się na widok sukienki- prezentu od Balmain na urodziny. Wyciągam ją z ochraniacza i kładę na fotelu. Robię sobie delikatny makijaż, a włosy pozostawiam pofalowane, kosmyki grzywki spinam do tyłu. Póki co ubrana w dres robię śniadanie mojej rodzince. Na mojej twarzy cały czas gości uśmiech, czuję się taka dziwnie podekscytowana powrotem do dawnego zachowania. Mój Harry został odzyskany, a Nadine, czy jak jej tam było po wieczornej rozmowie, w której to cały czas wyznawał mi miłość i oddanie nie boję się. Może to była pomyłka. Uśmiecham się znów, gdy do kuchni wchodzi Hazz w nisko opuszczonych na biodrach dresach z Silver na barana. Siadają na hokerze i czekają, aż im podam jedzenie.
-Ślicznie wyglądasz...- mówi Harry z uśmiechem.
-Dziękuję kochanie...- odpowiadam kładąc kubek pełen w parującą kawę przed nim. Daję mu całusa, a gdy odwracam się szczypie mnie w tyłek.
Biorę talerze, a Harry ściąga Silver ze swojego karku, z czego jest bardzo niezadowolona. Zjadamy wspólnie śniadanie śmiejąc się z opowieści Sil na tenat nowej Dory.
Harry odkłada talerze do zmywarki, a ja biegnę na górę, by ubrać się nasze telefony leżą jakimś fartem koło siebie i telefon Harry'ego wibruje.
Kroki Harry'ego słyszę na korytarzu, więc chwytam za swój telefon i wrzucam go do mojej kopertówki. Gdy Hazz widzi mnie staje w miejscu.
-Grace...- jęczy.
-Tak, kochanie?- pytam z lekkim uśmiechem.
-Taka sukienka, proszę cię... Znęcasz się nade mną.- podchodzi bliżej i od razu wpija się w moje usta z pasją, moje palce błądzą raz po jego wyrzeźbionym torsie, raz kosmyki przeplatają moje palce.
-Mmmm...- mruczę cicho.
Chcę podnieść w nim uczucie podniecenia, by wiedział, czego się może spodziewać, gdy wrócę... Nawet jeśli Nadine jest przyjaciółką, to ja jestem kobietą i jestem zazdrosna o Hazzę. Do tego jemu trzeba pokazać, co ma i że nie musi nikogo szukać.
Przygryzam jego dolną wargę i zaraz zwilżam ją językiem.
-Czekaj na mnie, kochanie... Zachaczę o VS...- mówię mu w usta, a jego źrenice się otwierają.
Odsuwam się od niego, by pomalować usta. Chowam szminkę i muskam delikatnie usta.
-Kocham Cię mocno...- mówię mu cicho i wychodzę. Samochodem zmierzam prosto do BV.
Wstaję od biurka i poprawiam moją sukienkę, sięgam po dokumenty, a Nolan się na mnie patrzy.
-No co?- pytam go, a on podnosi ręce w obronnym geście do góry.
-Ładnie dziś wyglądasz, czyżby seks w nocy?- pyta.
Zaczynam się śmiać i kręcę głową.
-Masz taki dobry humor...- mówi.
-Bo to dziś będzie seks...- mówię z uśmiechem. Nolan chichocze i kręci głową. Razem z wybranymi zdjęciami idę do Mirandy, witam się z Darbi, która się spóźniła. Pukam do drzwi i wchodzę. Kobieta uśmiecha się lekko i zachęca do wejścia. Podaję jej zdjęcia, które chcę użyć w kolejnym numerze, a ona proponuje, by rozwiesić je na tablicy magnetycznej. Omawiam każdy strój i mówię, które ewentualnie można wywalić. Miranda prowadzi ze mną dyskusję nad sukienką Taylor Swift i Natalie Portman. Pukanie do drzwi rozlega się w całym pomieszczeniu. Stoimy zaabsorbowane strojami do numeru, asystentka Mirandy Hailey wchodzi.
-Pani redaktor przyszła Leopold, modelka do tylniej reklamy...- mówi.
-Wpuść ją...- mówi Miranda przybierając ton, którego zawsze się bałam, gdy zaczynałam.
Hailey zaprasza dziewczynę, a ona staje na środku pomieszczenia. Przyglądam się zdjęciom stojąc do niej tyłem, natomiast Miranda każe jej usiąść.
-Myślę, że powinnyśmy zrobić wyjątek i zostawić obydwie...- stwierdzam.- To są piękne kreacje i sądzę, że żadne z tych zdjęć nie powinno być wyrzucone.
Miranda pociera skroń i kiwa głową.
-Wiesz, zastanawiałam się nad odrębnym dodatkiem, w postaci małej gazetki dołączonej do właściwego egzemplarza BV. Muszę pomyśleć nad tym.
Uśmiecham się szeroko.
-Byłoby wspaniale.
-Zastanowię się... A te zdjęcia zanieś chłopakom, by je oprawili i wysłali do drukarni.
Kiwam głową i ściągam zdjęcia. Zebrane w stos chowam w teczkę, Miranda uśmiecha się do mnie lekko i idzie do biurka. Odwracam się.
-Tak, więc Nadine...- mówi Miranda, a ja zatrzymuję się w miejscu. Odwracam wzrok na dziewczynę. Blondynka, lekko piegowata, włosy do ramion i ma tę samą sukienkę, którą miała wówczas w Humble's.
Idę już w stronę drzwi.
-Grace poczekaj!- mówi Miranda.- Nadine, to jest Grace Moore nasza szefowa działu oceniającego.
Dziewczyna wstaje i podaje mi rękę.
-Nadine Leopold.- mówi.
Łapię ją za rękę i lekko potrząsam.
-Miło mi.- mówi z lekkim uśmiechem.
Na twarzy próbuję pokazać jak najbardziej fałszywy uśmiech.
Dziewczyna siada.
-Mirando...-zwracam się do szefowej.- Czy jak zaniosę zdjęcia mogę jechać do domu?- pytam.
Moja szefowa się uśmiecha lekko.
-Harry czeka?- pyta.
Opuszczam lekko głowę i uśmiecham się szeroko.
-Idź... Do zobaczenia.
Wychodzę i idę do działu technicznego i daję zdjęcia.
Potem szybkim krokiem podążam do naszego gabinetu i biorę swój płaszcz oraz torebkę.
-Miłych doznań koleżanko!- mówi Nolan.
-Weź!- zaczynam się śmiać.
Chłopak mi wtóruje i łapie mnie w mocny uścisk. Odwzajemniam go i daje mu buziaka w policzek na pożegnanie.
-Pa!- krzyczy, gdy idę korytarzem.
-Pa!- odpowiadam.
Zjeżdżam na dół windą i szybko idę do samochodu, gdzie wsiadam i ruszam do centrum handlowego. Parkuję i od razu zahaczam o sklep Victoria's Secret. Tam długo, naprawdę długo zastanawiam się na kompletem, ale gdy już mam upatrzony przymierzam i wszystko jest idealnie. Jeszcze brakuje szpilek. Przeglądam jeszcze inne i dzwonię do Harry'ego. Przytrzymuję ramieniem telefon przy uchu i czekam aż odbierze.
-Tak?- jego głos wypełnia moje uszy.
-Cześć kochanie...- mówię.
-Hej, co tam?- pyta.
-Już skończyłam i jestem w sklepie...
-Domyślam się w jakim...- mówi z uśmiechem na twarzy.
-Słusznie się domyślasz...
W tle słyszę szum jakby wiatru i głos Hazzy: Chodź Silver...
-A wy?- pytam.
-Miałem jedną sprawę do załatwienia i teraz biorę Sil do studia.
-Masz jej powiedzieć, że ma być grzeczna...- mówię, biorąc inny komplet z wieszaka.
-Przecież zawsze jest, to nasz aniołek...
-Z nią różnie bywa jak jest Niall...- mówię oglądając go.
Harry zaczyna się śmiać.
-Jaki kolor?- pyta.
-Czarny i zastanawiam się nad kremowym, białym, czerwonym i...
-...czerwony!- mówi szybko, chichoczę.
-Ok. Kocham Cię!- mówię.
Przymierzam je i z uśmiechem idę do kasy. Sprzedawca kasuje i pakuje mi rzeczy do torebki. Wychodzę ze sklepu i idę także do innych sklepów. Poza tym robię zakupy, które potem zawożę do domu. Tam się przebieram. Jadąc do studia Harry'ego gadam chwilkę z Eleanor przez telefon, pyta mnie jak tam u mnie i Harry'ego. Opowiadam jej, że przeprowadziłam z nim poważną rozmowę i już jest wszystko ok. Taksówka parkuje i wysiadam z niej biorąc do ręki moją torebkę. Zamykam drzwi i zasłaniam dłonią twarz, by nie zostać sfotografowana zbyt bardzo, studio chłopaków jest na trzecim piętrze, więc idę do windy. W radiu cicho gra jakaś irytująca melodia. Wysiadam i muszę przejść długim korytarzem, by dojść do kolejnego korytarza, który bezpośrednio prowadzi do studia. Idę i już mam skręcić, gdy widzę Harry’ego i Nadine odwróconych do mnie tyłem. Chowam się i patrzę zza ściany na nich. Ona się śmieje, a Harry ma na ustach stale piękny uśmiech.
-Pięknie dziś wyglądasz…- mówi Hazz.
-Dzięki…- mówi dziewczyna i wyciąga z torebki jakąś paczuszkę.
-Nie, nie oddawaj mi tego…- mówi Harry.
-Ale ten prezent… Harry… Tak bez okazji… Dziwnie się czuję…- mówi Nadine.
-Nadine… Proszę, ona pasuje tylko dla kobiety takiej jak ty…- mówi mój narzeczony.
Chowam się bardziej i opieram głowę o ścianę. Zamykam oczy i czuję, jak łzy spływają mi po policzkach. Podnoszę dłoń na usta, by nie mógł się z nich wydostać jakiś cichy dźwięk. Oddycham przez nos.
-Harry nie możemy tak, ja się czuję źle… Nie możesz mi kupować prezentów.- mówi dziewczyna.
-Ale Nadine… Uwierz mi, gdy ją zobaczyłem od razu pomyślałem o tobie…
Ocieram łzy z policzków i znów wyglądam lekko zza ściany. Patrzę na nią patrzącą w oczy Mojego mężczyzny, ale to nie zmienia faktu, że on patrzy na nią tak samo. Biorę kilka oddechów, by wszystko wróciło do normy.
-Proszę…- mówi cicho.- Przyjmij ją i mi nie oddawaj…- dodaje Harry.
-Harry…- zaczyna.
-Proszę…- mówi.
Nadine patrzy na paczuszkę i bierze ją do ręki, po czym mocno wtula się w tors Harry’ego. Gdy dziewczyna odrywa się od niego odchodzi w moją stronę. Harry wchodzi do studia, a ja udaję, że wychodzę właśnie z korytarza. Nadine patrzy na mnie przerażona, ale przyspiesza tempa i wsiada do windy. Pewnym krokiem idę w stronę drzwi i jeszcze szybko wyciągam lusterko, by spojrzeć na swoje odbicie. Poprawiam lekko rozmazane oko i chowam je. Wchodzę do środka. W kabinie nagraniowej jest Liam z Harry’m. Silver siedzi na kolanach u Nialla, a Zayn i Louis o czymś rozmawiają przy oknie. Uśmiecham się szeroko do nich, a Silver schodzi z kolan wujka i rzuca mi się na szyję.
-Mamusia…- wtula mi się w szyję.
Chłopcy podchodzą do mnie i witają się. Harry patrzy na mnie szeroko otwartymi oczami z lekkim uśmiechem. Siadam na skórzanej kanapie i słucham jak mój ukochany śpiewa: 

Somehow it feels like nothing has changed/ Jakoś czuję, jakby nic się nie zmieniło
Right now, my heart is beating the same/
Właśnie teraz, moje serce bije tak samo
Out loud someone's calling my name/ Ktoś wymawia moje imię na głos,
It sounds like you/ To zabrzmiało jak Ty...

Zayn i Louis siadają i rozmawiają z Silver, a ja wsłuchuję się w jego głos zamykając oczy. Wiem, że mnie obserwuje. Niall zagaduje do mnie o to, jak mi minął dzień, na co z uśmiechem odpowiadam, że szybko i przyjemnie.
-A jakieś wyjście teraz się szykuje?
-Szykuje się bardzo trudny czas… Fashion Week’i… W tym roku mam zaproszenia na ok. 35 pokazów, ale idę na 15…- mówię.
-15?- pyta Niall.- Dostaniesz oczopląsów od nadmiaru ciuchów.- mówi, a ja zaczynam się śmiać.
-Co racja, to racja…- mówię.
Silver każe mi wstać z kanapy, ponieważ przyszedł moment na drzemkę dla jej misiów. Chłopcy oczywiście odsuwają się od razu, bo z małą nie ma co gadać. Louis i Zayn gdzieś na chwilkę wychodzą, a Niall bawi się z Sil. Ja siadam na parapecie i wsłuchuję się.
-Dobra 10 minut przerwy…- mówi technik i chłopaki wychodzą z kabiny. Liam wita się ze mną i zaraz wychodzi gdzieś.
-Cześć kochanie…- mówi Harry siadając na parapecie. Zbliża swoją twarz do mojej i muska usta najpierw delikatnie, a potem coraz namiętniej.
-Pięknie dziś wyglądasz…- mówi mi w usta, a ja otwieram oczy szeroko i go lekko odpycham, niby z uśmiechem, ale bez uśmiechu.
-Dziękuję…- mówię i daję mu buziaka.
Po kilku godzinach Silver śpi już na kanapie, a chłopaki dogadują jeszcze detale. Po tym jak wrócą z nagrania do Steal My Girl kilka dni są w domu i wyjeżdżają w trasę. Patrzę na Sil jak śpi i uśmiecham się lekko. Esemesuję z Nolanem, który mówi mi o artykule, którym opiszemy aktualne trendy. Poza tym ja mam jutro tutaj imprezę organizowaną przez Mercedes Benz i jestem tam najważniejszym gościem. Idę tam, tylko ze względu na piękne samochody.
-Chodź Gracie, idziemy już…- mówi Harry widocznie zmęczony.
Kiwam głową i blokuję telefon. Hazz bierze Silver na ręce i wszyscy wychodzimy ze studia. Wsiadamy do windy i rozdzielamy się.
-Przyjechałaś samochodem?- pyta Harry.
-Nie…- odpowiadam cicho.
Harry prowadzi nas do swojego samochodu zaparkowanego na tyłach budynku Sony. Wkłada Silver do fotelika, zajmuję miejsce obok kierowcy. Harry rusza z miejsca i w ciszy jedziemy do domu.
-Jezu, padam z nóg…- mówi cicho przecierając oko. Odwracam wzrok od otoczenia na zewnątrz i patrzę na niego. Wygląda jak małe dziecko, a jego kucyk jest taki śliczny.
-Mam ochotę się w ciebie wtulić i zasnąć głębokim snem…- dodaje. Harry łapie mnie za rękę i splata nasze palce na moich udach.
Spogląda na mnie na co lekko się uśmiecham.
-Co jutro robisz?- pyta puszczając moją rękę, by zmienić bieg, po czym znów za nią łapie.
-Mam jedno wyjście wieczorem, ale idę tam na godzinę, półtorej… Nie chcę, by Sil siedziała długo z Renee…
-Aha…- mruczy Hazz.
Zapada między nami cisza. Odwracam wzrok na okno i opieram głowę o nie. Harry puszcza moją rękę i przeczesuje mi włosy, znów łapie za dłoń i muska ją ustami.
-Kocham Cię…- mówi cicho.
Zamykam oczy i staram się tłumić ból. Z jednego oka wypływa mi łza i błądzi po policzku. Sama nie wiem co mam myśleć…
-Poznałam Nadine…- mówię, gdy Harry parkuje. Obserwuję go kątem oka. Jego oczy lekko się rozszerzają, kości policzkowe ściskają, przełyka ślinę, co zauważam.
-Tak?- jego ton jest zbyt radosny i wiem, że to wynik stresu i tego, że chce go ukryć.
-Przyszła dziś do Mirandy, gdy byłam w jej gabinecie...
-Rozmawiałyście?- pyta Harry odpinając pas.
-Nie, ale wyglądała na przestraszoną.- mówię odpinając za swój.
-Pewnie ci się wydawało…- mówi Harry chcąc otworzyć drzwi.
-Gdy podała mi rękę trzęsła jej się jakby miała Parkinsona, zbladła…- zaczynam się śmiać, choć wcale mi nie do śmiechu.- Co ty jej o mnie nagadałeś?- pytam.
-Ja nic… Kiedyś mówiła tylko o tym, jaki to zaszczyt pracować w BV.- mówi wychodząc z samochodu.
Harry wyciąga śpiącą Silver, a ja włączam pilot, by zamknęła się brama. Wchodzimy do domu, gdzie zrzucam rzeczy  i idę na górę. Harry przebiera Sil w pidżamki, a ja idę wziąć prysznic. Myję głowę, rozczesuję włosy i czeszę je w kitkę. Cała ochota na seks, którą miałam wieczorem odeszła, nie jestem w nastroju… Znów. Ubieram za dużą koszulkę i spodnie od pidżam, kładę się na swoją połowę.
-Gracie, ja wiem, że dziś się przygotowałaś, ale ja nie mam dziś siły…- mówi cicho wchodząc do środka.
-Wiem, Harry, ja też dziś padam…- mówię z lekkim uśmiechem.
Harry kiwa głową w zrozumieniu i idzie do łazienki. Odwracam się na swoją stronę i słyszę jak puszcza wodę z prysznica. Biorę swój telefon w dłoń i wpisuję Nadine Leopold w Google.  Ma piękne ciało, ale ona wcale nie jest zachwycająca. Ciało można wypracować jedząc waciki, tak jak wszystkie modelki i siłownią cały dzień, jasne, że można i ja też mogę, chociaż nie narzekam na swoje ciało. Nie rozumiem, co ona ma, a ja nie mam… Przecież Harry zawsze uważał, że nienawidzi jak modelka jest tak chuda, że ma same kości na wierzchu. To moje ciało było dla niego idealnym. Wtula się w poduszkę i zaczynam płakać, ale płaczę tak gorzko, że nie mogę się uspokoić. Mam w dupie to, że Harry może to usłyszeć. Zbyt wiele cierpienia odczuwam przez ostatnie straszne dla mnie dni, jeden dzień gorszy od drugiego, a gdy wszystko już się poprawia znów jest to samo. Nie pamiętam kiedy ostatnio wylałam tyle łez, przez Harry’ego. Sięgam po chusteczkę i wydmuchuję nos i wycieram oczy. Co ja powinnam zrobić, nie mam kompletnie pomysłu i nie mam się do kogo z tym zwrócić… Dziewczyny odpadają, bo one zaczną się go pytać, chłopcy odpadają, brat i Leigh odpadają, mama to już w ogóle, Gemma też. Komu mam możliwość się wyżalić? Przeglądam kontakty i mój palec zatrzymuje się na numerze Justina. Odgarniam dwa kosmyki włosów za ucho i klikam w jego imię. Pojawia się opcja: Napisz/Zadzwoń. Klikam tę pierwszą.
„Pamiętasz, jak kiedyś mówiłeś mi, że jeżeli będę miała problem to mam pisać do ciebie?”- piszę i jeszcze kilka sekund waham się, czy rzeczywiście wysłać. Wysyłam.
Odkładam telefon i sięgam po kolejna chusteczkę, gdy odpowiedź zwrotna już jest.
„Jasne, że pamiętam!”
Harry wychodzi z łazienki w ręczniku, a ja piszę szybko Jus’owi.
„Jutro wieczorem do ciebie zadzwonię…”- piszę.
Odpowiedź pojawia się błyskawicznie.
„Będę twoim pomocnikiem od problemów sercowych, bo zakładam, że tego twój problem dotyczy. Bądź gotowa na 20:00 twojego czasu. Całuję. Xx.”
Uśmiecham się lekko.
„Ok.”
-Jesteś dziś jakaś smutna Gracie…- mówi Harry siadając po mojej stronie łóżka.
-Nie jestem. To… To tylko zmęczenie.
-Przecież możesz mi powiedzieć…- dodaje.
-Wiem, ale naprawdę…- mówię.
-Powinnaś trochę zwolnić…- dodaje Harry.
-Nie mogę, zaraz zaczną się Fashion Week'i...
Harry kiwa głową.

***
Miłego czytania! :)

8 komentarzy:

  1. Justin ♥ ale ten Harry kręci!!!! Masakra. /Dominika :*

    OdpowiedzUsuń
  2. Justyyyyyyy.........😊 Co ten Harry wyprawia ?

    OdpowiedzUsuń
  3. Jestem teraz w szpitalu i mam wiele czasu na czytanie, wièc trafiłam na twojego bloga i się zakochałam. Naprawdę wciąga! Szybko wszystko nadrobiłam i jestem już na bierząco, a teraz czekam na następny rozdział x Liczę też na to, że odwiedzisz mojego bloga z dość nietypowym opowiadaniem i Harrym until-dawn-fanfiction.blogspot.com Nie będę miała też nic przeciwko jeżeli poinformujesz mnie tam o nowym rozdziale :) Życzę weny! x

    OdpowiedzUsuń
  4. Caaaam ... Rozdział genialny, błagam nie psuj tego, zapowiadało się świetnie ... No błagam niech ta Nadin se coś zrobi, niech zostawi ich w spokoju.
    Pozdrawiam
    LittleThings<3

    OdpowiedzUsuń
  5. Więc tak - niedawno znalazłam twoje ff i zakochałam się w nim. Ma wszystko,co cenie w dobrym opowiadaniu. Świetni bohaterowie (ulubiona piosenkarka i członek ulubionego zespołu,czy może być lepiej?),fabuła,która jest wciągająca i w wielu momentach zaskakująca,a jednocześnie nie rozwija się za szybko,rozdziały,które są długie,pojawiają się regularnie i za każdym razem są tak samo dobre,dużo zdjęć wstawianych w rozdziały,fragmenty,w których bohaterowie wstawiają zdjęcia na ig lub tt.Może to dziwne, ale takie coś urzeka mnie całkowicie. Podsumowajac same plusy i nie widzę żadnych minusów (nigdy się nie dopatrze,jesteś za dobra, żeby do tego dopuścić).Od czwartku przeczytałam całe ff i jestem teraz na bieżąco. Czasem nawet myślę, że chciałabym przeczytać książkę o takiej treści. Zapewniam, jeżeli wydasz kiedyś swoją własną książkę, będę pierwsza w kolejce do zakupu. Kocham ciebie i cały ten blog,bo i ty i to opowiadanie jesteście idealni. A no i jeszcze ogromnym,tłusty plusem jest to,że występuje tu 5sos i Justin. Po prostu brak słów,żeby opisać jak świetne to jest! Czekam z niecierpliwością na następny rozdział i życzę weny do dalszego pisania! Rób dalej to,co robisz, bo jesteś w tym najlepsza.❤ pozdrawiam i ściskam mocno.!

    OdpowiedzUsuń
  6. Harry głupi Harry niech się ogarnie!!! A rozdział świetny <3333

    OdpowiedzUsuń
  7. Rozdział świetny na ale czemu Grace milczy czemu nie wygarnie wszystkiego Harremu, ile chce jeszcze czekać zresztą na co czeka aż sprawy całkiem się wymkną z pod kontroli, no a co się dzieje z Harrym tu mówi Grace że ją kocha a tu daje jakieś prezenty innej co on wyprawia ja się pytam.Czekam na kolejny rozdział ale tak bardzo szybko jak można proszę.

    OdpowiedzUsuń
  8. :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :( :(

    OdpowiedzUsuń